Կյանքը ճանապարհին
Այս հաղորդումը պատում է այն մարդկանց մասին, որոնք սիրում են ճամփորդել, բացահայտել նոր վայրեր, մշակույթներ և հաղթահարելով դժվարությունները ստեղծել հետաքրքիր հիշողություններ։ Յուրաքանչյուր ճամփորդություն նոր արկած է, փորձառություն և պատմություն։ Հաղորդումը կարող եք լսել 98․3 հաճախականությամբ յուրաքանչյուր շաբաթ` ժամը 11:30-ին, կրկնությունը՝ երկուշաբթի՝ 21։45։
Эпизоды
«Կյանքը ճանապարհին»․ Արփի Հովհաննիսյան
Արփի Հովհաննիսյանը սիրում է քայլել անծանոթ փողոցներով ու բացահայտել այն վայրերը, որոնք դեռ չեն հասցրել դառնալ զբոսաշրջային ուղղություններ։ Երկար զբոսանքները, անսպասելի բացահայտումներնու տեղացիների հետ հանդիպումներն օգնում են ավելի լավ զգալ քաղաքի ռիթմն ու մթնոլորտը։ Իսկ ֆոտոխցիկը միշտ իր հետ է՝ որսալու գեղեցիկ տեսարանները, հետաքրքիր մարդկանց ու ճանապարհին հանդիպող անմոռանալի պահերը։ Յուրաքանչյուր
«Կյանքը ճանապարհին»․ Սերյան Ենոքյան
Սերյան Ենոքյանի ճամփորդական ուղին սկսվել է երիտասարդական փոխանակման ծրագրերից, որոնք դարձելեն նոր երկրներ ու մշակույթներ բացահայտելու, աշխարհին ավելի լայն հայացքով նայելու առաջին հնարավորություններից մեկը։ Նրա համոզմամբ՝ ճամփորդել նշանակում է դուրս գալ առօրյայի սահմաններից, հանդիպել տարբեր մտածելակերպերի, վերանայել սեփական պատկերացումները և աշխարհին նայել նոր տեսանկյունից։
«Կյանքը ճանապարհին»․ Արամ Արամյան
Արամը Արամյանը սիրում է ճամփորդել եվրոպականքաղաքներով, բացահայտել դրանց պատմությունը, մշակույթն ու յուրահատուկ մթնոլորտը։ Նանախընտրում է այցելել ոչ միայն հայտնի տեսարժան վայրերը, այլև զբոսնել քաղաքի գողտրիկ փողոցներով, ճանաչել տեղացիների առօրյան, փորձել ազգային խոհանոցը և գտնել այն անկյունները, որոնք սովորաբար չեն հայտնվում զբոսաշրջային ուղեցույցներում։Ճամփորդություններից նա վերադառնում է նոր տպավ
«Կյանքը ճանապարհին»․ Ջուլիետա Հարությունյան
Ջուլիետայի ճամփորդական պատմությունը սկսվել է երիտասարդական փոխանակման ծրագրերից։ Հենց դրանց շնորհիվ է նա ծանոթացել տարբեր մշակույթների, հանդիպել մարդկանց աշխարհի տարբեր անկյուններից և ձեռք բերել առաջին ճամփորդական փորձառությունը։ Հետագայում Ջուլիետան սկսել է ճամփորդել նաև ծրագրերից դուրս՝ բացահայտելով նոր քաղաքներ, ուսումնասիրելով դրանց պատմությունն ու մշակույթը։Կուտակած փորձն ու օգտակար խորհուրդն
«Կյանքը ճանապարհին» Մարիամ Պետրոսյան
Մարիամ Պետրոսյանը չի վախենում երկար ճանապարհներից։ Ամիսներ շարունակ կարող է ճամփորդել, բացահայտել նոր վայրեր, ճանաչել տարբեր մշակույթներ և ստեղծել անմոռանալի հիշողություններ։Թեև շատերը նախընտրում են ճամփորդել ընկերների կամ ընտանիքի հետ, բայց Մարիամն սիրում է միայնակ ճամփորդելը։ Նրա խոսքով՝ այդպես ավելի հեշտ է զգալ վայրի իրական մթնոլորտը, հետևել սեփական հետաքրքրություններին և տեսնել ու բացահայտել շ
«Կյանքը ճանապարհին»․ Արթուր Քարամյան
Ճամփորդությունների և արկածների սիրահար է Արթուր Քարամյանը։ Աշխարհի տարբեր անկյուններից միշտ վերադառնում է հետաքրքիր պատմություններով ու անմոռանալի տպավորություններով։ Նրա կարծիքով՝ յուրաքանչյուր ճամփորդություն նոր փորձառություն է և աշխարհը ճանաչելու հնարավորություն։
«Կյանքը ճանապարհին»․ Հասմիկ Համբարյան
Յուրաքանչյուր ճամփորդություն կյանքը դարձնում է ավելի գունեղ և հարուստ։ Հասմիկ Համբարյանը սիրում է ճամփորդել, բացահայտել նոր վայրեր, ծանոթանալ մարդկանց հետ ու վայելել կյանքի գեղեցիկ պահերը։ ճամփորդական ուղին սկսել է երիտասարդական ծրագրերից, որոնք հնարավորություն են տվել տեսնելնոր երկրներ, ճանաչել տարբեր մշակույթներ, ձեռք բերել փորձ ու ստեղծել հիշողություններ։Ճամփորդության նկատամաբ սերն այնքան մեծ
«Կյանքը ճանապարհին»․ Սյուզի Մկրտչյան
Նոր երկրներ, տարբեր մշակույթներ, անծանոթ փողոցներ ու ամեն ճանապարհից հետո մնացող հիշողություններ։Սյուզի Մկրտչյանի համար ճամփորդությունները կյանքի ամենասիրելի հատվածներից են, քանիոր յուրաքանչյուր ճամփորդությունը կարող է դառնալ ամենահետաքրքիր ու հիշարժան փորձառություններիցմեկը։ Նա սիրում է բացահայտել ոչ միայն հայտնի վայրերը, այլև այն փոքր անկյունները, որոնքհաճախ զբոսաշրջային քարտեզներում չեն երևում։
«Կյանքը ճանապարհին»․ Լևոն Չիլինգարյան
Լևոն Չիլինգարյանը սիրում է ճամփորդել ու նոր վայրեր բացահայտել՝ փորձելով ամեն քաղաքում ապրել այնպես, ինչպես տեղացիները։ Նրա կարծիքով ամենահետաքրքիրճանապարհորդությունները սկսվում են այն պահին, երբ դուրս է գալիս սովորական տուրիստական երթուղիներից ու փորձում զգալ քաղաքի իրական ռիթմը, մարդկանց առօրյան ու մշակույթը։Ճամփորդությունների ընթացքում Լևոնը փորձում է բացահայտել տեղի խոհանոցը՝ անգամ ամենաանսովոր
«Կյանքը ճանապարհին»․ Դիանա Ղազարյան
Դինանա Ղազարյանի համար ամենահիշվող ճամփորդությունները սկսվում են հանկարծակի որոշումից ու արագ հավաքված ճամպրուկից։ Նա երկար չի սիրում պլանավորել․ եթե որևէ ուղղությունհետաքրքրում է, միանգամից ամրագրում է տոմսերը և ճանապարհ ընկնում դեպի նոր արկածներ։Դինանան սիրում է ճամփորդել ընկերների հետ,կիսել նրանց հետ գեղեցիկ պահերը, միասին բացահայտել նոր քաղաքներ ու ստեղծել հիշողություններ։
«Կյանքը ճանապարհին»․ Մարիամ Կիրակոսյան
Մարիամ Կիրակոսյանն ընտանիքի հետ ապրում է Նիդերլանդներում և ակտիվորեն ներգրավված է երիտասարդական փոխանակման ծրագրերում։ Ստեղծել է Bright Future հիմնադրամը , որի միջոցով երիտասարդներին հնարավորություն է տալիս մասնակցել տարբեր կրթական, մշակութային և փոխանակման ծրագրերի, բացահայտել նոր երկրներ, ձեռք բերել փորձ, նոր ընկերներ։Ճամփորդությունները Մարիամի կյանքի անբաժան մասն են։ Նա սիրում է բացահայտել նոր
«Կյանքը ճանապարհին»․ Վահան Մովսիսյան
Վահան Մովսիսյանը սիրում է ճամփորդել և հետևել իր երազանքներին։ Ճամփորդական ուղին սկսել է երիտասարդական ծրագրերից՝ բացահայտելով նոր մշակույթներ և ձեռք բերելով ընկերներ աշխարհի տարբեր անկյուններից։ Ժամանակի ընթացքում այդ փորձառությունները վերածվել են կենսակերպի։Թեև հաճախ է ճամփորդում, բայց սոցիալական հարթակներում այնքան էլ ակտիվ չէ․ Վահանը համոզված է, որ քաղաքների մթնոլորտը պետք է նախ և առաջ ապրել ու
«Կյանքը ճանապարհին»․ Լիաննա Առաքելյան
Լիաննա Առաքելյանը սիրով բացահայտում է թե՛ ակտիվ քաղաքների մշակույթը, թե՛ լեռների լռություննու բնության ուժը՝ ամեն անգամ վերադառնալով նոր փորձառություններով ու պատմություններով։Նրա համար ճամփորդությունը պարզապես տեղից տեղ տեղափոխվել չէ, այլ ինքնաճանաչման, ուժերի փորձարկման և նոր զգացողությունների ճանապարհ։Լիաննան հաճախ է ճամփորդում ընտանիքի հետ և իր փորձառությունը լիարժեք կիսում գրեթե2 տարեկան որդո
«Կյանքը ճանապարհին»․ Ռազմիկ Մնացականյան
Բացահայտել աշխարհը՝ մասնակցելով երիտասարդական ծրագրերին, որոնք միավորում են կրթությունը, ինքնազարգացումն ու ճամփորդությունը, հենց այս սկզբունքով է առաջնորդվում Ռազմիկ Մնացականյանը։ Նա սիրում է ճամփորդել, այցելել տեսարժան վայրեր, շփվել տեղացիների հետ, ծանոթանալ նրանց մշակույթին ու կենսապերպին։ Երիտասարդական փոխանակման ծրագրերը հնարավորություն տվեցին սովորել նոր հմտություններ և վայելել յուրաքանչյու
«Կյանքը ճանապարհին»․ Գոհար Ավետիսյան
Գոհարը Ավետիսյանի տուրենեջեր է։ Սիրով և պատասխանատվությամբ է մոտենում իր աշխատանքին՝ օգնելով այցելուներին ճիշտ կազմակերպել հանգիստը՝ հաշվի առնելով նրանց նախասիրությունները, ցանկություններն ու ճամփորդական փորձառությունը։Գոհարը սիրում է ճամփորդել, բացահայտել նոր մշակույթներ և կուտակել գործնական փորձ իր ոլորտում։ Այս փորձը նրան օգնում է ավելի լավ հասկանալ զբոսաշրջիկների սպասումները և առաջարկել իսկապե
«Կյանքը ճանապարհին»․ Մարիամ Հովսեփյան
Մարիամ Հովսեփյանի ճամփորդական պատմությունը սկսվել է երիտասարդական փոխանակման ծրագրից, որը դարձել է աշխարհը բացահայտելու նրա առաջին լուրջ քայլը։ Այսօր նրա համար յուրաքանչյուր ճանապարհորդություն պատմությունների, գիտելիքի և փորձառությունների կուտակում է, որը ժամանակի ընթացքում վերածվում է նոր գաղափարների, հիշողությունների և պատմելու արժանի բովանդակության։Ճամփորդությունների ընթացքում Մարիամը հավաքում
«Կյանքը ճանապարհին» Արթուր Զաքարե Հարությունյան
Ամեն ճանապարհ նոր պատմություն է, նոր հանդիպումներ ու բացահայտումներ։ Արթուր Զաքարե Հարությունն իր ճամփորդական ուղին սկսել է որպես միջազգային երիտասարդական ծրագրերի մասնակից։ Այդ ուղևորությունները նրան հնարավորություն տվեցին աշխարհը նորովի բացահայտել, ծանոթանալ նոր մշակույթների ու մարդկանց հետ, ձեռք բերել գիտելիք, հարուստ փորձ և միջազգային կապեր։
«Կյանքը ճանապարհին»․ Ռոզա Գրիգորյան
Ռոզա Գրիգորյանը մանկուց երազել է ճամփորդել, և ճամփորդական հաղորդումներ դիտելիս հավատացել, որ մի օր ինքն էլ կքայլի այդ փողոցներով։ Այժմ տարվաընթացքում նա այցելում է մի քանի պետություն՝ բացահայտում նոր մշակույթների ու կենսակերպեր։Հատկապես գրավում է ասիական մշակույթն իր ավանդույթներով, փիլիսոփայությամբ և առօրյայիհանդեպ յուրահատուկ վերաբերմունքով։Ռոզայի համար ճանապարհը պարզապես տեղաշարժ չէ․ այն զգացմո
«Կյանքը ճանապարհին»․ Վարդան Լաբլաջյան
Ժամանակակից աշխարհում ճամփորդությունը պարզապես հանգիստ չէ, այն զարգացման և նոր հնարավորությունների ճանապարհ է։ Վարդան Լաբլաջյանը եղել է 50 պետությունում՝ յուրաքանչյուր ուղևորությունից վերադառնալով նոր պատմություններով, նոր ընկերներով և մոտիվացիայով։ Նա մասնակցում է տարբեր երկրներում անցկացվող փոխանակման ծրագրերի։ Այդ ճամփորդությունները նրա համար ոչ միայն նոր վայրեր բացահայտելու հնարավորություն են,
«Կյանքը ճանապարհին»․ Սյու Ավետյան
Յուրաքանչյուր ճամփորդություն նոր պատմություն է, նոր զգացողություն ու փորձառություն։ Սյու Ավետյանը ճամփորդել սկսել վաղ տարիքից։ Նրա առաջին լուրջ ճամփորդությունը եղել է 17 տարեկանում, երբ քրոջ հետ մեկ ամսով մեկնել է Անգլիա ամառային դպրոցում սովորելու։ Ժամանակի ընթացքում ճամփորդելը դարձավ ոչ միայն հետաքրքրություն, այլև կյանքի կարևոր մաս։ Նա սկսեց ավելի հաճախ պլանավորել ուղևորություններ, ուսումնասիրել
«Կյանքը ճանապարհին»․ Արսեն Գասպարյան
Ճամփորդությունը ոչ միայն հորիզոններ ընդլայնելու միջոց է,այլ նաև ինքնաճանաչման ուղի։ Արսեն Գասպարյանի մանկության տարիների ամենամեծ երազանքնօդաչու դառնալն էր։ Թեև կյանքը նրան այլ ճանապարհով տարավ, բայց նա գտավ երկնքին ու օդանավերին մոտ լինելու իր տարբերակը՝ սկսեց ճամփորդել։ Օդանավերը դարձան ոչ թե նպատակ, այլ ճանապարհ դեպի նոր երկրներ, մշակույթներ և բացահայտումներ։
Կյանքը ճանապրհին․ Անահիտ Բաբկենյան
Անահիտ Բաբկենյանը ճամփորդել սկսելէ դեռ 18 տարեկանից, ինչպես ինքն է ասում՝ ճանապարհն ավելին է, քան քարտեզը, իսկ ճամփորդությունը՝ ավելին, քան ուղղությունը․ այն տարբեր միջավայրեր բացահայտելու,նոր մարդկանց հետ ծանոթանալու և սեփական հնարավորությունները փորձարկելու միջոց է։Մի քանի տարի անց սիրելի զբաղմունքն Անահիտի համար դարձել է մասնագիտություն և ոլորտում ավելի հմտանալու համար ուսումն այժմ շարունակու
Բնության ռիթմը․ էմիլ Ասատրյան
Որպես կանաչ տրանսպորտային միջոց քաղաքում հեծանիվ վարելու մշակույթը տարածելու, հեծանվային զբոսաշրջությունը զարգանելու նպատակով Էմիլ Ասատրյանը 2014թ ստեղծեց VELO ակումբը։2000–ից ավելի մարդ է մասնակցել ակումբի կազմակերպած հեծանիվ վարելու անվճար դասընթացներին, հեծանվարշավներին։ Հեծանիվն էկոլոգիապես ամենամաքուր փոխադրամիջոցն է, այն իր շահագործման ընթացքում օդը չի աղտոտում, նաև լավ միջոց է մարմինը մարզե
Բնության ռիթմը․ Նունե Դարբինյան
22–ամյա Նունեն Դարբինյանը Երևանի Կենդանաբանական այգու կենդանաբույժներից է։ Երկու տարի այգում կամավորական աշխատանք է կատարել՝ զբաղվել կենդանիների խնամքով, մասնակցել բուժական աշխատանքներին հետո առաջարկ ստացել աշխատել, որպես կենդանաբույժ։Նունեն ավարտել է Հայաստանի Ագրարային համալասրանի անասնաբուժական ֆակուլտետը, մասնագիտության ընտրությունը պատահական չէ, մանկուց սիրել է խնամել կենդանիներին և իր ապագան
Բնության ռիթմը․ Լևոն Հարությունյան
Գերմանական բնապահպանական NABU կազմակերպության թռչունների պահպանմանծրագրի ղեկավարն է կենսաբան Լևոն Հարությունյանը։ Մասնակցել է թռչուների հետազոտությանև պահպանման ծրագրերի, համակարգել Արարատյան դաշտի կենսաբազմազանության ուսումնասիրությանաշխատանքները, Դիլիջան ազգային պարկում կենսաբազամազանության մոնիթորինգ իրականացրել։Ասում է՝ թռչունների հետ տարվող աշխատանքները տարբեր են, ուսումնասիրում են բնադրավայր
Բնության ռիթմը․ Գոհար Մնացականյան
Երբևէ մտածե՞լ եք շնորհակալություն հայտնել կապուտաչյա գեղեցկուհուն, հոգ տանել նրա մասին ու ոչ թե սպառողական վերաբերմունք ցուցաբերել, այլ խնայողաբար օգտվել ընձեռած հնարավորություններից։ Գոհար Մնացականյանը Սեվան քաղաքի ամենակտիվ բնակիչներից է, նա իր գործունեությամբ վեր է հանում էկոլոգիական խնդիրները, տարբեր միջոցառումներ նախաձեռնելով նպաստում զբոսաշրջության զարգացմանն ու համայնքի երիտասարդների ակտիվ
Բնության ռիթմը․ Հասմիկ Մեհրաբյան
Շիրակի մարզի Անիի տարածաշրջանի սարերից է Հասմիկ Մեհրաբյանը հավաքում այն բոլոր բույսերը, որոնք իր հմուտ ձեռքերով վերածվում են խնամքի միջոցների։ Ճանապարհներից ու մարդկանցից հեռու այդ հատվածում բնությունը վայրի է և այնտեղից հավաքված բույսերը տարբերվում են իրենց մաքրությամբ և օգտակարությամբ։ Պատմում է, որ դեռ մանկուց է հետաքրքրվել բույսերով, մինչ մյուս երեխաները փնջեր էին հավաքում, ինքը փորձում էր ձեռ
Բնության ռիթմը. Լուսինե Կարապետյան
Ինչպե՞ս մտածել էկոլոգիապես մաքուր, միևնույն ժամանակ գործողության մեջ դնելով այդ մտքերը։Լուսինե Կարապետյանն իր ծննդավայրում՝ Վայոց ձորի Վայք քաղաքում կենսակայուն ապրելակերպիննվիրված տարբեր ծրագրեր է իրականացնում։ Երիտասարդներին կրթելով փորձում է նվազեցնելէկոլոգիական ոտնահետքն ու ավելի լավ մոլորակ թողնել ապագա սերունդներին։ Թեև առաջին մասնագիտությամբ պատմաբան է, մագիստրոսական կրթությունը շարունակել
Բնության ռիթմը․ Ալեքս Ներսիսյան
Դիլիջան համայնքի Աղավնավանք գյուղի բնակիչների հետաքրքիր կենսակերպը, կուսական բնությունը, մշակույթն ու հարուստ խոհանոց գուցե շատերի համար այդպես էլ չբացահայտվեին, եթե Ալեքս Ներսիսյանը հայրենի գյուղի բարիքները զբոսաշրջային ոլորտում այդքան բնական ու գրավիչ չներկայացներ։ Ամեն ինչ սկսվեց տարիներ առաջ, երբ Ալեքսն արտագնա աշխատանքից վերադառնալով որոշեցսոցիալական ցանցերի միջոցով Աղավնավանք տուրիստական խմբ
Բնության ռիթմը. Նարինե Ճաղարյան
Երեխաների հնարավորություններին
թերահավատորեն երեբք պետք չէ մոտենալ, այդպես մեծահասակները խանգարում են նրանց հաղթահարել
դժվարություններն ու նորանոր բարձուքներ նվաճել,–ասում է «4 գագաթ» մանկապատանեկան
ակումբի ղեկավար Նարինե Ճաղարյանը և հավելում՝ հայրենի բնության գողտրիկ արահետներով
քայլելը, լեռներ մագլցելը երեխաների մոտ ձևավորում են տոկունություն, սեր ու պատասխանատվություն
շրջակա միջավայրի նկատմամբ։
Բնության ռիթմը․ Լուսինե Տոնոյան
Երևանի Կոմիտաս փողոցի 9–րդ հարկի իր բնակարանի պատշգամբում Լուսինե Տոնոյանը դեկորատիվ բույսեր և սննդային մշակաբույսեր էր աճեցնում։ Փորձառություննհետաքրքիր էր և հաճելի, արձագանքներն էլ այնքան ոգևորող, որ որոշեց ուսումնասիրել քաղաքայինայգեգործության ոլորտը։ 2019 թվականին տնային պայմաններում սկսած փորձարկումները որոշժամանակ անց վերածվեց «էկոմոտիվ» քաղաքային այգեգործության բնապահպանական նախաձեռնության,
Բնության ռիթմը․ Սաթենիկ Խաչատրյան
Գեղարքունքի մարզի Ճամբարակ համայնքիՄարտունի գյուղում իր փոքրիկ ու հյուրընկալ անկյունն է ստեղծել Սաթենիկ Խաչատրյանը։Անտառներով ու սարերով շրջապատված Բնության, գիտակրթական բարեկեցության կետրոնը գյուղիհյուրերին օգնում է լիցքավորելվել, իսկ բնակիչներին՝ գաղափարներ գեներացնել։ Սաթենիկը պատմում է, որ հյուրատան ու կենտրոնի ստեղծման հիմքում« Իմ Ագրիսամր» ճամբարն էր, որը 2019 թվականին է ստեղծել սփյուռքում ա
Բնության ռիթմը․ Հրանտ Դավոյան
Շան և կատվի մշտական վեճերի մասին բալադները, մուլտֆիլմերն ու ասացվածքները Հրանտ Դավոյանի բակում զուտ թղթին հանձնված կամ նկարահանված պատմություններ են։ Ձորաղբյուրի իր տանը հարակից տարածքում 40 կատու և 9 շուն է խնամում, նրա կենդանիները ոչ միայն չեն վիճում, այլև ընկերներ են։ Հրանտն ասում է՝ բակի յուրաքանչյուր նոր բնակիչ նախ անցնում է ծանոթության, ընտելացման փուլերով ու մինչև հնաբնակները չեն ընդունում,
Բնության ռիթմը․ Աշոտ Թոփուզյան
Լեռներով ու բնության գեղեցիկ պատկերներով շրջապատված Ջավախքի Մեծ Խանչալի գյուղում է ծնվելլեռնային ուղեկցորդ Աշոտ Թոփուզյանը։ Նրա աշավական կյանքը սկսվել է մանկուց, քանի որ հայրենի գյուղը 2100 մետր բարձրության վրա է և սարերբարձրանալը, գյուղատնտեսական աշխատանքներին մասնակցելը ամենօրյա զբաղմունք է եղել։2010 թվականին Աշոտը ընդունվել է Փոքր Մհեր ռազմական վարժարան, հետո սովորել ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետում
Բնության ռիթմը․ Բերտա Մարտիրոսյան
Յուրքանչյուր մարդ բնության հետ իր կապը յուրովի է ստեղծում, մեկը սարեր է մագլցում, մյուսը՝ բնության գրկում հանգստանում, իսկ ահա Բերտա Մարտիրոսյանընախընտրել է լուսանկարչության «լեզվով» պատմել բնության գեղեցիկ տեսարանների և դրանցանփոխարինելի բնակիչների մասին։ Առաջին մասնագիտությամբ ինտերյեր դիզայներ է, սովորել է Ճարտարագիտական համալսարանում,այդ ընթացքում արդեն սկսել էր զբաղվել լուսանկարչությամբ։ Բնու
Բնության ռիթմը․ Մխիթար Ավետիսյան
Համայնքների կայուն զարգացումը սկսվում է շրջակա միջավայրի պահպանությունից՝ թափոնների կառավարմումից մինչև մարդկանց կրթության, իրազեկվածության մակարդակի բարձրացում։ Մխիթար Ավետիսյանը «Համայանքների կայուն զարգացման նորարարական լուծումներ» ՀԿ համահիմանդիր ղեկավարն է։ 2017 թվականին 2 ընկերների հետ է ստեղծել կազմակերպությունը՝ նպատակ ունենալով տարբեր ծրագրերի միջոցով նպաստել կայուն արժեհամակարգի ձեվավորմ
Բնության ռիթմը․ Նարե Ղազարյան
Նորաձև ու գեղեցիկ հագնվել սիրում են բոլորը, բայց թերևս քչերը գիտեն, որ հաճախակի թարմացվող զգեսապահարանը բացասաբար է ազում երկրագնդի վրա։ Այո, այո ճիշտ լսեցիք հենց երկրագնդի։ Իսկ ինչպե՞ս, կհարցնեք դուք։ Ասում են՝ եթե ցանկանումէք իմանալ, թե ինչ գույնն է նորաձեվ լինելու, ապա նայեք, թե ինչ գույն ունեն Չինաստանի գետերը։ Նարե Ղազարյանը բնապահպանական թեմաներով սկսկել է հետարքրքրվել մի տարի առաջ, երբ մաս
Բնության ռիթմը․ Լիլիթ Աբրահամյան
Անտուն կենդանիներին կերակրելը, խնամքի հանձնելը կամ բուժօգնության համար միջոցներ գտնելըմասնագիտությամբ դերասանուհի, մարզական լրագրող Լիլիթ Աբրահամյանի համար մի քանի տարի է, ինչ ամենօրյա և սիրելի զբաղմունք է դարձել։ Բնության ու կենդանիների նկատմամբ սեր դեռ մանուց է ունեցել, տանը միշտ շուն է խնամել, այժմ էլ երկուսնունի։ 8 տարի առաջ, երբ որդեգրեց իր շանն այդ օրվանից սկսկեց ավելի շատ ուշադրությունդարձն
Բնության ռիթմը․ Դավիթ Մուրադյան
Երևբէ փորձել եք վազելու ընթացքում փողոցից աղբ հավաքել, եթե դեռ ոչ, ապա կարող եք միանալ PLOGGING Armenia–ին։ Հավանաբար քչերն են լսել այս նախաձեռնության մասին, բայց այն սկիզբ է առել 2016 թվականին Շվեդիայում՝ մարդկանց ուշադրությունն աղոտվածության հետևանքով առաջացած էկոլոգիական խնդիրների վրա սևեռելու համար։ Հայաստանում PLOGGING նախձեռնությունը ստեղծվել է 2022 թվականին և առաջին վազքը տեղի է ունեցել Գյո
Բնության ռիթմը․ Մարինանա Ավետիսյան
Մեղուների խորհրդավոր աշխարհում հմտացած Մարիանա Ավետիսյանն իր փորձով գիտի՝ այս գործում ամենակարևորն աշխատասիրությունն է, ինքդ քո ու աշխարհի հետ ազնիվ ու ներդաշնակ լինելու կարողությունը։ Մասնագիտությամբ լեզվաբան, քաղաքագետ Մարիանայի մոտ մեղվաբուծության նկատմամբ սեր ու հետաքրքրություն առաջացել է այն ժամանակ, երբ իրենց ընտանիքին պատկանող 10 փեթակը խնամելու ժամանակ չունենալով պատճառով որոշել են վաճառել
Բնության ռիթմը․ Լիլիթ Մակարյան
Բնության նկատմամբ պատասխանատու և հոգատար վերաբերմուք պետք է սերմանել մանկուց։ Թուղթ վերամշակելու գաղափարը Լիլիթ Մակարյանի մոտ առաջացել է 2020 թվականին, երբ համավարակի պատճառով երկարատև արձակուրդի մեջ էր։ Թե՛ իր, թե՛ երեխաների համար ինչ որ զբաղմուք գտնելու մտորումներով տարբեր փորձարկումներ էր կատարում այդ թվում՝ թուղթ վերամաշակում։ Լիլիթի խոսքով՝ միջավայրն այնքան հարմարություններ է ստեղծել մարդու կ
Բնության ռիթմը․ Էրիկ Հախվերդյան
Եթե ձեզ թվում է՝ էկզոտիկ այգի տեսնելու, այնտեղ աճող մարակույա, մուշմուլա, ձիթենի, ամերիկայն սև ընկույզ, հապալաս, մանդարին և Հայաստանի պայմաններին խորթ համարվող տասնյակ մշակբույսեր քաղելու և համտեսելու համար պետք է հազարավոր կիլոմետրեր անցնել, ապա՝ ոչ։ Տավուշի մարզի սահմանապահ Բերդավան գյուղում արդեն 3 տարի է, ինչ գյուղատնտեսական լանդշաֆտի մասնագետ Էրիկ Հախվերդյանը էկոլոգիապես մաքուր այգի է մշակում
Ես ընտրել եմ Հայաստանը․ Գայանե Բայաթյան
Երևանից Կրասնոդար, Կրասնոդարից Երևան․ այս երկու քաղաքներում է ապրում, սովորում և աշխատում 31–ամյա Գայանե Բայաթյանը։ Պատմում է, որ 2 տարեկան էր, երբ ընտանիքը տեղափոխվեց Ռուսաստան, բայց Հայաստանում կրթություն ստանալու նպատակով մի քանի տարի անց վերադարձան։ Առաջին մասնագիտությամբ լեզվաբան է, ավարտել է Բրյուսովի անվան պետական համալսարանը։ 2–րդ մասնագիտությամբ՝ մշակութաբան, հագուստի դիզայներ, սովորել է
Ես ընտրել եմ Հայաստանը․ Անահիտ Վարդանյան
Գրեթե 7 տարի Անահիտ Վարդանյանը պլանավորել է Ռուսաստանից վերադառնալ հայրենիք։ Սկզբում ուսումն ու աշխատանքն էին խանգարում, բայց երբ ավարտեց համալսարանը, ազատվեց աշխատանքից և այս տարվա մարտին «Դեպի Հայք» ծրագրով եկավ Հայաստան։ Պատմում է, որ մեկ տարեկան չկար, երբ ընտանիքը Հրազանից տեղափոխվեց Մոսկվա։ Թեև տանը հայկական ավանդույթներն ու մթոնոլորտ պահպանել են, ամեն տարի եկել են հայրենիք, բայց կարոտն ու այ
Ես ընտրել եմ Հայաստանը․ Գեորգի Կեվորկով
1993 թվականին է Գեորգի Կեվորկովի ընտանիքը Հրազդանից մեկնել Բելառուս։ Նա մեծացել է Գոմել քաղաքում, հետո տեղափոխվել են Մինսկ։ Մասնագիտությամբ ինժեներ ծրագրավորող է։ Մի քանի տարի Բելառուսի հայկական համայնքի երիտասարդական թևի ղեկավարն է եղել, մշակութային և սպորտային տարբեր միջոցառումներ են կազմակերպել։ Ասում է՝ թեև այնտեղ ընկերներ ու աշխատանք ուներ, բայց Հայաստան վերադառնալու միտքը հանգիստ չէր տալիս։
Ես ընտրել եմ Հայաստանը․ Ռիմա Այվազյան
Ռիմա Այվազյանը 2015 թվականին ուսումը շարունակելու նպատակով մեկնեց Ռուսաստան։ Մտադիր էր՝ համալսարանն ավարտելուց հետո երկար ժամանակ այնտեղ ապրել ու աշխատել։ Սանկտ Պետերբուրգում հյուրանոցային մենեջմնթով զբաղվող ընկերությունում էր աշխատում։ Ասում է՝ շատ էր սիրում աշխատանքը
և տուրիզի հետ իր առաջին հանդիպումը հենց այդ տարիներին է եղել։ Բայց ընտանիքից ու հայրենիքից հեռու ապրելու որոշումը մի քանի տարի ան
Ես ընտրել եմ Հայաստանը․ Հասմիկ Մովսիսյան
90–ականներին է Հասմիկ Մովսիսյանի ընտանիքը մեկնել Հայաստանից։ Դեպի Չեխիա 3 ամիս նախատեսված այցը երկարել
ու դարձել է տարիներ։ Հասմիկը կրթություն է ստացել Պրահայում, հետո անգլերեն սովորելու նպատակով մեկնել Լոնդոն, բայց այնքան է հավանել քաղաքն ու մշակույթը, որ որոշել հենց այնտեղ էլ կառուցել իր ապագան։ 2008 թվականին Լոնդոնում հիմնադրել է Music of Armenia բարեգործական, մշակութային կամակերպությունը։
Ժամա
Ես ընտրել եմ Հայաստանը․ Վիգեն Իսախանյան
Ամիսներ առաջ է Վիգեն Իսախանյանը Ռուսաստանի Սուրգուտ քաղաքից վերադարձել Հայաստան։ Ասում է՝ թեև այնտեղ աշխատանք ու ընկերներ ուներ, բայց այն մթնլորտը չէր, որտեղ ցանկանում էր ապրել։ 7 տարեկան էր, երբ ընտանիքն Արտաշատ քաղաքից տեղափոխվեց Սուրգուտ։ Պատմում է, որ ծնողները միշտ ձգտել են պահպանել հայկական ավանդույթներն ու ինքնությունը և Հայաստանի հետ կապը երբեք չի ընդհատվել։ Մասնագիտությամբ իրավաբան է, ավար
Ես ընտրել եմ Հայաստանը․ Նարեկ Ավետյան
2019թ․ հոկտեմբերին է Նարեկ Ավետյանը Թեհրանից տեղափոխվել Հայաստան։ Ասում է՝ իրանահայ համայնքում հայերեն գրել–կարդալ բոլորը գիտեն, իր ընտանիքում հայկական ավանդույթները միշտ պահպանել են, Թումանյան ընթերցել ու Կոմիտաս լսել։ Նա ծնողների միակ զավակն է, ասում է՝ թեև նրանք տխրել էին, որ մեկնել է Թեհրանից, բայց ընդունել են որոշումն ու միշտ աջակցել։
Սովորել է Թեհրանի համալսարանում, թարգմանիչ, անգլերենի գրակ
Ես ընտրել եմ Հայաստանը․ Մարիաննա Չոբանյան
Մարիաննա Չոբանյանը մեկ տարեկան չկար, երբ ընտանիքը Ալավերդի քաղաքից տեղափոխվեց Բելառուս։ Ասում է՝ Հայաստանի մասին իր բոլոր հիշողությունները ձեվավորվել են ամեն տարի ամառային արձակուրդներին հարազատերին ու տեսարժան վայրեր այցելություններով։ Իսկ երբ մեծացավ սկսեց փնտրել ծրագրեր, որոնցով հնարավոր կլիներ մի քանի շաբաթով կամ ամսով գալ հայրենիք։
Միջազգային հարաբերությունների մասնագետ, անգլերեն իսպաներեն թ
Ես ընտրել եմ Հայաստանը․ Արա Երամեան
Սիրիայից Գերմանիա, Գերմանիայից Հայաստան․ հալեպահայ Արա Երամեանը 2020 թվականին է վերադարձել հայրենիք։ Ասում է՝ եկավ մի պահ, երբ զգաց՝ օր օրի մոռանում է հայերեն գրել– կարդալը և դա կարծես արթնացրեց նրան ու կարևոր որոշման հանգեցրեց։ Առանց հետադարձի տոմս գնեց և տեղափոխվեց Հայաստան։ Պատմում է, որ թե՛ ընտանիքում, թե՛ հալեպահայ համայնքում հայերեն են խոսել, և այդ էր պատճառը, որ երկար տարիներ դրսում ապրելո
Ես ընտրել եմ Հայաստանը. Մարալ Մաթիգ
Կանադայի Մոնրեալ քաղաքում է ծնվել 22–ամյա Մարալ Մաթիգը։ «Դեպի Հայք» ծրագրով շաբաթներ առաջ է եկել հայրենիք։ Նկարչուհի Մարալը միշտ յուրահատուկ վերաբերմունք է ունեցել հայկական մշակույթի նկատմամբ։ Ասում է՝ ամեն ինչ նրան միշտ դեպի Հայաստան ու դեպի արմատներ է տարել։
Մարալն իր ընտանիքիում առաջինն է, որը եղել է Հայաստանում։ Ծնողները ողջունել է նրա որոշումը, քանի որ կարևորում են հայկական արմատերին մոտ լինե
Ես ընտրել եմ Հայաստանը. Անդրանիկ Տողրամաջյան
Ռուսաստանի Ուֆա քաղաքում է ծնվել Անդրանիկ Տողրամաջյանը։ Նրա ընտանիքը Հայաստանից 90–ականներին է հեռացել։ Թեև ինքն այստեղ չի մեծացել, բայց հայրենիք վերադառնալը երազանք է եղել, միշտ փորձել է մոտ լինել հայկական մշակույթին ու պատմությանը։ Անդրանիկը դպրոցն ավարտելուց հետո փոխանակման ծրագրով մեկնել է Փարիզ սովորելու հետո վերադարձել Մոսկվա և ուսումը շարունակել միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետում։ 2
Ես ընտրել եմ Հայաստանը. Մարիաննա Շահպարոնյան
Մարիաննա Շահպարոնյանը 2 տարեկան էր, երբ ընտանիքը Երևանից տեղափոխվեց Մոսկվա։ Ասում է՝ հայրենիքի հետ կապը երբեք չի ընդհատվել և հետ վերադառանալը միշտ մեծ երազան ու նպատակ է եղել։ Մոսկվայում Մարիաննա ավարտել է Պատրիս Լումումբայի անվան ժողովուրդների բարեկամության համալսարանը, հետո ուսումը շարունակել Բելգիայում, հասարակայնության հետ կապերի մասնագետ է։ Պատմում է, որ միշտ մասնակցել է Մոսկվայի հայկական հա
Ես ընտրել եմ Հայաստանը. Սոնա Գալստյան
Սոնա Գալստյանը 4 տարեկան էր, երբ ընտանիքը Վաղարշապատ քաղաքից տեղափոխվեց Հունաստան։ Ասում է՝ թեև հեռու է ապրել, բայց ծնողների շնորհիվ Հայաստանի հետ կապը երբեք չի ընդհատվել։ Ամռան ամիսներին հաճախ են եկել հարազատներին այցելության, շրջել տեսարժան վայրերով,
բայց թաց աչքերով հեռացել։ Նա միշտ երազել է հայրենիքում ապրելու մասին և տարբեր ծրագրերում ներգրավվել։ Սոնան սովորել է Աթենքի պետական համալսարանում
Ես ընտրել եմ Հայաստանը. Քայլ Խանդիկյան
Լոս Անջելեսում ծնված և մեծացած Քայլ Խանդիկյանի հայկական դաստիարակության հիմքերը հայրական տատիկն ու պապիկն են դրել։ Թեվ մայրը լատինամաերիկացի է, բայց ինքը մեծացել է հայկական համայնքում, 15 տարի հաճախել հայկական վարժարան, որտեղ սովորել է գրել–կարդալ, հայոց պատմություն ու մշակույթ։ 16 տարեկան էր, երբ դասընկերների հետ առաջին անգամ եկավ Հայաստան։ Պատմում է, որ առաջին այցից շատ բան չի հասկացել, գուցե ժա
Ես ընտրել եմ Հայաստանը. Արևիկ Վարդանյան
Արևիկ Վարդանյանը 10 տարեկան էր, երբ ընտանիքը Երևանից տեղափոխվեց Կանադա։ Այնտեղ սովորել է Մոնրեալի համալսարանում հետո սկսել է զբաղվել բրենդնիգով և մարքեթնինգով։ Մինչև Հայաստան գալն աշխատում էր նորաձեվության, կոսմետիկ հայտնի ընկերությունների հետ։ Մեկ տարվա աշխատանքից հետո հասկացավ, որ այն ամենն ինչ ունի բավարար չէ, ցանկանում էր նոր կետից սկսել ամեն ինչ։ 2018թվականի նոյեմբերին միակողմանի տոմս գնեց և
Ես ընտրել եմ Հայաստանը. Հովհաննես Մինասյան
Արագածոտնի մարզի Գեղարոտ գյուղում է ծնվել Հովհաննես Մինասյանը։ Հայրն ու մայրը համայնքի դպրոցում հայոց լեվզու և գրականություն են դասավանդել։ Մեկ տարեկան չկար, երբ ընտանիքը մեկնեց է Սիբիր։ Պատմում է, որ դեռ մանկուց հայրենիքի մասին ամեն բան հետաքրքրել է, տարբեր աղբյուրներից նյութեր է ընթերցել, սոցիալական ցանցերում Հայաստանի մասին խմբեր վարել։
Ասում է՝ սփյուռքում Հայաստան վերադառնալու խոսակցությունն
Ես ընտրել եմ Հայաստանը․ Ալան Թորոսյան
Ալան Թորոսյանը ծնվել և մեծացել է ֆիանսիայի Լիոն քաղաքում։ Սովորել տեղի հայկական դպրոցում, հետո ուսումը շարունակել համալսարանում։ Թվային մարքեթինգի մասնագետ է։ 2019թվին էլ «Դեպի Հայք» ծրագրով 4 ամիս կամավորական աշխատանք է կատարել տարբեր կազմակերպություններում։ Այդ ընթացքում նոր գիտելիքներ ու շրջապատ է ձեռք բերել։ Կամավորական ծրագրի ավարտից հետո Ալանը վերադարձել է ֆրանսիա մագիստրոսական կրթությունը
Ես ընտրել եմ Հայաստանը․ Արփի Ասատրյան
Արցախյան 44–օրյա պատերազմն Արփի Ասատրյանին ԱՄՆ–ից բերեց Հայաստան ու մի քանի շաբաթ նախատեսված այցը վերածեց հստակ որոշման՝ ապրել ու աշխատել հայրենիքում ու հայրենիքի համար։ Մասնագիտությամբ հոգեբան Արփին պատերազմական օրերին և դրանցի հետո Մուրացան ռազմական հոսպիտալում կամավորական աշխատանք էր կատարում։ Ասում է՝ թեև զինվորների հետ չէր աշխատել, բայց ԱՄՆ–ում կուտակած փորձն օգնեց աշխատել հոգեբանական ծանր
Լառա Աթոյանի օրինակը
Թվային մարքեթինգի մասնագետ Լառա Աթոյանը մի քանի տարի է, ինչ դասընթացներ է անցկացնում մարզերում։ Ասում է, երբ տեսնում է իր կատարած աշխատանքն արդյունք է տալիս ավելի ոգևորվում ու նոր գաղափարներով առաջ շարժվում։ Եթե ամեն համայնքից 2–3 երիատասարդ անցնի փոփոխության կարևոր ճանապարահը, ապա նրանց հաջողության պատմությունը դրական ազդեցությունը կունենան մարզում։
Պատանիներն ակտիվ մասնակցում են դասերին,–ասում է
Համլետ Խաչատրյանի օրինակը
Սևան քաղաքի ակտիվ երիտասարդներից է Համլետ Խաչատրյանը։ Սովորում է Երևանի բժշկական համալսարանի քոլեջի 4–րդ կուրսում է։ Պատմում է, որ դեռ դպրոցական տարիքից կամավորական աշխատանք է կատարել, տարբեր դասընթացների մասնակցել։ Մասնագիտության ընտրության հարցում էլ մեծ դեր է ունեցել հոգեբույժ տատիկի և էնդոկրինոլոգ մորաքրոջ հոգատար ու նվիրված աշխատանքը։ Համլետն այս տարի պատրաստվում է ընդունվել բժշկական համալասր
Կարին Կարապետյանի օրինակը
Կես տարի առաջ Ավստրալիայից Հայաստան եկած Կարին Կարապետյանը պատմում է, որ թե՛ տանը, թե՛ դպրոցում հայկական ավանդույթները միշտ պահպանում են։ Ծնողների, ապա դասընկներնեի հետ տարիներ առաջ որպես զբոսաշրջիկ եղել է Հայաստանում, շրջել տեսարժան վայրերով, բայց երբ սկսեց ապրել այստեղ, պատասխանատվության զգացումը մեծացավ։
Կարինը պատմում է, որ 2016թվին, երբ հայ դասընկերների հետ եկավ հայրենիք այդ ժամանակ ծանոթացավ
Անի Թովմասյանի օրինակը
Նոր գաղափարներ, մոտիվացնող ծրագրեր ու ճամփորդություններ։ 19–ամյա Անի Թովմասյանը ոչ ֆորմալ կրթական ոլորտում ակտիվ գործունեություն է վարում, տարբեր թեմաներով առցանց դասընթացներ անցկացնում, ունի կամավորների մեծ թիմ։ Անին ծնվել է Նոր Հաճնում, բայց մի քանի տարի է, ինչ ընտանիքի հետ ապրում է Գերմանիայում։ Սովորել է ավագ դպրոցում, ունի դեռահասների և երիատասարդների առաջնորդի սերտիֆիկատ։ Թեև ապրում է Գերման
Լիլիթ Պետրոսյանի օրինակը
Երեխաների երազանքները գրեթե չեն տարբերվում մեծերի երազանքներից։ Բոլորի ցանկությունը մեկն է՝ ապրել խաղաղ երկնքի տակ,– հուզմունքով ասում է «Արցախի մայրիկների ակումբ» ֆեյսբուքյան խմբի հիմնադիր Լիլիթը Պետրոսյանը և հավելում՝ ծրագրի նպատակը մեկն է՝ երեխաներին կտրել առօրյա խնդիրներից ու նրանց օրը հրաշքով լցնել։ Ակումբում ոչ մի գրառում անարձագանք չի մնում։ Երեխաների նամակները խմբում տեղադրելուց հետո վայրկ
Էլիզա Ամիրխանյանի օրինակը
Գլխավոր պայմանն է՝ լինել այնտեղ որտեղ, քո կարիքն ամենից շատ կա։ Երկու տարի առաջ հենց այս մտքով «Դասավանդի՛ր Հայաստան» ծրագրով Երևանից Տավուշվի մարզի Չինարի գյուղ գործուղվեց էլիզա Ամիրխանյանը։ Որպես դասվար աշխատում է Չինարի Վահրամ Սաղոյանի անվան դպրոցում։ Ասում է՝ միջավայր փոխելը դժվար էր, բայց երեխաների հետ աշխատանքը դրական էներգիա և ուժ է հաղորդում։ Էլիզան սովորել է Մանկավարժական համալսարանում, թ
Աբրահամ Ավագյանի օրինակը
Արդեն մեկ ամիս է Շիրակի մարզի Կառնուտ գյուղում գործում է գրադարան-սմարթ կենտրոն։ Նախաձեռնությունը «Դասավանդի՛ր Հայաստան» ծրագրի տարբեր սերունդների ուսուցիչներինն է։ Աբրահամ Ավագյանը Կառնուտի միջնակարգ դպրոցի պատմության ուսուցիչն է։ 2020–2022թ․–ին «Դասավանդի՛ր Հայաստան» ծրագրի շրջանականում դասավադնել է դպրոցում, ծրագրի ավարտից հետո շարունակել։ Պատմում է, որ դպրոցի հարակից տարածքում կառո
Լենա Միրզոյանի օրինակը
Արարատի մարզի Ղուկասավան համայնքում է ապրում ազգությամբ եզդի 20–ամյա Լենա Միրզոյանը։ Թեև եզդիական համայնքում ընդունված չէ բարձրագույն կրթություն ստանալ, բայց Լենան ընունելության քննություններից մեկ ամիս առաջ դասղեկի հորդորով և օգնությամբ սկսեց պատրասվել քննություններին։ Հաշվի առնելով մարդականց օգնելու նրա մեծ ցանկությունը, հոգեբանության և մարդու իրավուքների նկատմամբ հետաքրքրությունը, ուսուցչուհին
Վանա Սեկյանի օրինակը
Վանա Սեգյանը մի քանի ամիս առաջ է եկել Հայաստան կամավորական աշխատանք կատարելու։ Նա ծնվել է Դուբայում, սովորել Բեյրութի Ամերիկյան համալսարանում, մասնագիտությամբ հոգեբան է։ Քանի որ հաճախ էր կամավորական տարբեր աշխատաքներ կատարում համալսարանի հայկական ակումբում նրան խորհուրդ տվեցին «Դեպի Հայք» ծրագրով գալ Հայաստան։ Վանան մի քանի անգամ որպես զբոսաշրջիկ է եկել հայրենիք, բայց այս անգամ այցն այլ նպատակ ուն
Աշոտ Մարկոսյանի օրինակը
Գրեթե մեկ տարի է, ինչ Արմավիրի մարզի Մրգաշատ գյուղում պատանիները կարող են անվճար վեբ ծրագրավորում և գրաֆիկ դիզայն սովորել։ IT դպրոցի գաղափարն Աշոտ Մարկոսյանին է։ Ասում է՝ ցանկանում է, որ իր համայանքում էլ երեխաները 21–րդ դարի ամենապահանջված մասնագիտությունները սովորել հնարավորություն ունենան։ Աշոտն ավարտել ԵՊՀ–ն, մասնագիտությամբ վեբ ծրագրավորող է։ Դպորցի համար տարածքը վարձակարելու, տեխնիկա գնելու
Աղունիկ Շամբարյանի օրինակը
Կատարած աշխատանքի և առաջիկա ծրագրերի մասին 19–ամյա Աղունիկ Շամբարյանը երկար կարող է պատմել։ Սանահին գյուղից է, COAF սմարթ կենտրոնի շրջանավարտ։ Թեև շատ էր ցանականում ռազմական օդաչու դառնալ, բայց ֆիզիկական տվյալները չեն համապատասխանել։ Այժմ սովորում է Մանկավարժական համալասարանի սուրդոմանկավարժություն բաժնում։ Ասում է, որ այս մասնագիտությունն ընտրել է ընդունելության քննություններից մի քանի ամիս առաջ,
Անայիս Զատիկյանի օրինակը
Գրաֆիկ դիզայներ Անայիս Զատիկյանի հայկական գույներով, նախշերով, տարազներով ու գեղեցիկ գրառումներով իլուստրացիաները նվիրված են Հայաստանին ու Արցախին։ Բրազիլիայի Սան Պաուլո քաղաքում է ծնվել Անաիսը, պատմում է, որ ընտանիքում հայկական մշակույթը մշտապես պահպանել են, ծնողներն ամեն ինչ արել է, որ իրեն Հայաստանի մի մասնիկը զգա։ Մեծանալով հասկացել է՝ հայրենիքի հետ շփումը պետք է ավելի սերտ լինի ու 21 տարեկանո
Նարեկ Մանուչարյանի օրինակը
Արցախյան երեք պատերազմների հետևանքներն են կրում Նարեկ Մանուչարյանի «Արմեն» կինովիպակի հերոսները։ Գրքի էջերը թերթելով Նարեկը պատմում է հադրութցի Աբգար պապի և Սուսան բաբոյի մասին, որոնք 90–ականներին կորցրել են միակ որդուն՝ Տիգրանին, ներկայացնում Ապրիլյան քառօրյա ու 44 օրյա պատերազմների մասնակակիցների մտորումներն ու ապրելու համար նրանց մղած պայքարը:
Նարեկը մասնագիտությամբ թատերական ռեժիսոր է։ Աշխատու
Արման Ստեփանյանի օրինակը
Արդեն մեկ տարի է ինչ Պուշկին–Փարպեցի խաչմերուկի շենքերից մեկի պատին շշերի խցաններից պատրաստված Վիլիամ Սարոյանի դիմնակարն անտարբեր չի թողնում անցորդներին։ Արտ–օբյեկտի հեղինակ, միջավայրի դիզայներ Արման Ստեփանյանը մոտ 4000 խցան է օգտագործել արվեստի գործը ստեղծելու համար։ Սարոյանի 113–ամյակին նվիրված խճանկարը բնապահպանական ձևաչափով Արմանի առաջին աշխատանքն է Երևանում։ Տարրաների ու շշերի խցանները, թե՛ին
Ժաննա Հարությունյանի օրինակը
«Մարզերի երեխաները մարզերում» ՀԿ–ի Արմավիրի մասնաճյուղի համակարգողն է 18–ամյա Ժաննա Հարությունյանը։ Սովորել է Գեղակերտի «Արամթ» ինժեներական լաբորատորիայում, այժմ ինքն է դասավանդում Վաղարշապատի 2–րդ դպրոցի Արմաթում։ Պատմում է՝ երբ մեկ տարի առաջ, որպես կամավոր միացավ նախաձեռնությանն այդ ժամանակ չէր պատկերացնում, թե ինչպես է փոխվելու իր կյանքն ու մտածելակերպը, որ սկսելու է ավելի շատ հետաքրքրվել համայ
Սևան Բալիկչյանի օրինակը
Արդեն երկու ամիս է, ինչ հոլանդահայ Սևան Բալիկչյանն ապրում է Հայաստանում։ Ժպիտով նկատում է՝ ճիշտ է արտաքինը հայկական չէ, հայերեն այնքան էլ լավ չի խոսում, բայց ներքուստ իրեն հայ է զգում։ Պատմում է, որ տարիներ առաջ հայրիկի հետ մեկ–երկու շաբաթով որպես զբոսաշրջիկ են եկել Հայաստան, շրջել տեսարժան վայրերով, բայց հիմա, երբ ապրում է այստեղ, զգացողություններն այլ են։Սևանը սովորել է Ամստերդամում, մասնագիտացե
Տաթև Սահակյանի օրինակը
Արագածոտնի մարզի Արագածավան համայնքից է 19–ամյա Տաթև Սահակյանը։ Ասում է՝ գյուղում մշակութային հուշարձանները շատ չեն, դրանցով համայնքի ճանաչելիությունը չես բարձրացնի, բայց կա երիտասարդական մեծ ներուժ, որը պետք է ճիշտ օգտագործել։ «Ուսանողի տուն» ծրագրի շրջանակում Արագածավնում թիմ է ձևավորել ու համայնքային զարգացման ծրագրեր են իրականացնում: Պատմում է, որ սկզբում դժվարություններ շատ են եղել, բայց առաջ
Հայկ Ժամկոչյանի օրինակը
«Զինվորի տան» տղաներից Հայկ Ժամկոչյանն իր և ընկերների թիթեռներից պատրաստված կոմպոզիցիաներն է ներկայացնում ու պատմում, թե ինչքան բարդ ու մանրակրկիտ աշխատանք է պահանջում յուրաքանչյուր ստեղծագործություն, քանի որ անզգույշ մի շարժումը կարող է վնասել թիթեռին ու փչացնել կոմպոզիցիան։ Հայկի հետ հանդիպել ենք սեպտեմբերի 27–ին, Հայրենիքի պաշտպանի վերականգնողական կենտրոնի Գեղեցկություն զինվորներից նախագծի աշխա
